Ήξερα εδώ και
καιρό πως μου αρέσουν τα ταξίδια. Για την ακρίβεια μου αρέσουν όλες εκείνες οι
διαδικασίες για να καταλήξεις στον
τελικό προορισμό. Αυτό που δεν ήξερα –και
ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα- είναι ο λόγος (ή οι λόγοι) που μου αρέσουν.
Τα ταξίδια
(σύμφωνα με το δικό μου ορισμό) σηματοδοτούν τον κενό χρόνο. Σε αυτό το διάστημα λοιπόν κλείνεσαι στον
εαυτό και κατά πάσα πιθανότητα σκέφτεσαι. Ανακαλύπτεις όλο και περισσότερο το
είναι σου(ή το ποιός θα ήθελες να είσαι). Γίνεσαι επίσης καλύτερος
παρατηρητής-κάτι που στην καθημέρινη ζωή απλά ξεχνάς να κάνεις. Ακόμα και
πράγματα που θεωρούσες ασήμαντα ή και βαρετά αποκτούν ένα ιδιαίτερο ενδιαφερόν-
το ίδιο ενδιαφέρον που έδειχνες όντας παιδί σε κάθε τι καινούργιο, κάποιες
σκέψεις θα σε παιδέψουν για ώρα και άλλες απλά θα ξεχαστούν .
Παρατηρώντας τον
κόσμο γύρω σου λοιπόν όντας ο εαυτός σου –όντας παιδί, γιατί καταβάθος είμαστε όλοι παιδιά που έχουμε
χάσει το γέλιο μας και το ψάχνουμε-ανακαλύπτεις πράγματα που θεωρούσες ότι
είχαν ασθενήσει στις μέρες μας. Το πιο ταιριαστό παράδειγμα που μπορώ να ανακαλέσω
είναι τα αεροδρόμια. Νύχτα Δεκεμβρίου και περιμένω την πτήση μου για Θεσσαλονίκη
στο Λονδίνο, μιας και είχα χρόνο μέχρι την ώρα της επιβίβασης κατέβηκα στις
αφίξεις. Μία κόπελα παρατάει τη βαλίτσα
της και τρέχει στην αγκαλιά του αγαπημένου της, φιλιούνται με πάθος αγνοώντας
τον κόσμο γύρω τους. Καθισμένος ακριβώς στο απέναντι παγκάκι χαμογελάω και
σκέφτομαι πως ίσως τελικά να υπάρχει ελπίδα και για εκείνη την ταλαιπωρημένη
λέξη που όλο ψάχνει το άλλο της μισό ανάμεσα σε τόσες άλλες λέξεις. Το τρυφερό
φιλί ενός μεσήλικου ζευγαριού επιβεβαιώνει την ελπίδα μου-ένα μειδίαμα χαράς
ζωγραφίζεται στο πρόσωπο μου και η ώρα κυλά σαφώς πιο ευχάριστα...
Τι σηματοδοτούν
όμως ουσιαστικά όλες οι σκέψεις και οι
παρατηρήσεις στην διάρκεια ενός κενού χρόνου ; Σηματοδοτούν την αλλαγή μέσα
σου.Προσοχή! Η αλλαγή έχει δύο πρόσημα( ή κατ’ εμέ είναι αμφιπρόσημη) όπως ακριβώς και η πρόσθεση οπότε μην παραμυθιαστείς
από το παραπάνω παράδειγμα. Η αλλάγη
λοιπόν οδηγεί στη δυνατότητα μιας καινούργιας αρχής, μίας εκ των πολλών που
βιώνουμε. Είναι ακριβώς αυτή η δυνατότητα που προσφέρει ο κενός χρόνος που με
συναρπάζει. Γιατί ανεξάρτητα ποιος νομίζεις πως είσαι- γιατί πάντα νομίζουμε πως είμαστε
κάποιοι βάσει του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε-τα ταξίδια σου δίνουν τη
δυνατότητα να γίνεις κάποιος άλλος –ή να
νομίζεις πως έγινες κάποιος άλλος-, να ζήσεις σε διαφορετικά περιβάλλοντα, να
παρατηρήσεις, να υποθέσεις, να πειραματιστείς, να μάθεις και ουσιαστικά να
κάνεις μια καινούργια αρχή.
