Είναι νύχτες σαν τις σημερινές που μου λείπουν συγκεκριμένα πράγματα. Δεν ξέρω τι ακριβώς ευθύνεται για αυτές τις ξαφνικές ανάγκες λησμονιάς, αλλά το αποτέλεσμα είναι άκρως δημιουργικό.
Τη σημερινή
νύχτα, την καλυμμένη από σύννεφα και στάλες βροχής που οι ερυθρομάγουλοι
γνωστοί και ως σαλιγκάρια τρυπώνουν στις (sic) pubs, εμένα μου λείπει το καλοκαίρι. Αλλά όχι οποιοδήποτε καλοκαίρι. Όχι. Μου
λείπει το θεσσαλονικιώτικο καλοκαίρι. Και πιο συγκεκριμένα εκείνο το καλοκαίρι
που μαζί με τον Κωστάκη είχαμε λιώσει τις σόλες των παπουτσιών μας (κυριολεκτικά) κάνοντας ανούσιες συζητήσεις περί του
αγαπημένου μας τότε θέματος: της ελληνικής χιπ χοπ. Εκείνο το καλοκαίρι που
κρυφά μέσα μου ήλπιζα πως θα σε συναντήσω και η μέρα μου θα αποκτήσει νόημα.
Μου λείπει εκείνο το πλήθος συναισθημάτων που με διακατείχε κάθε φορά που σε
συναντούσα. Που δε μπορούσα να ελέγξω αλλά ήξερα πως ήταν η μόνη αλήθεια που
χρειαζόμουν για να μη σταματήσω να πορεύομαι. Μου λείπει ακόμα και η μυρωδιά
του θερμαϊκού! Νομίζω ότι όλα μου τα συναισθήματα θα ήταν κενά εάν απουσίαζε απ’
αυτά η λιακάδα και το ιώδιο της πόλης-η ατμόσφαιρα της γενικά.
Τα χρόνια περνάνε
βέβαια και τα παραμύθια δίνουν τη θέση τους στην πραγματικότητα. Με τον Κωστάκη βρισκόμαστε αραιά και που. Και
επειδή πλέον σπουδάζω στο εξωτερικό αλλά και επειδή τα χρόνια περνάνε και οι
άνθρωποι αλλάζουν. Να είναι πάντα καλά του εύχομαι. Δεν κατέβηκα τα
Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη λόγω εξεταστικής και εξού η λησμονιά για την
ατμόσφαιρα της-τη γεμάτη αιθαλομίχλη. Φυσικά, εσύ είσαι το πιο χαμένο συστατικό του
παραμυθιού. Ακόμα και το να απαντήσεις στα Χρόνια Πολλά σου φαίνεται αγγαρεία.
Είναι αστείο το πως οι άνθρωποι επιζητούν τη φιλία σου για να αποφασίσουν μια
μέρα πως δεν τους κάνεις και να σταματήσουν να ασχολούνται. Όταν σε δουν στο δρόμο τυχαία θα σου πουν να τους
στείλεις για να κανονίσετε για καφέ. Αλλά ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να στείλουν αυτοί
πρώτοι. Και τότε άθελα μου, τρυπώνει στη
μνήμη μου το «Toy Story». Και αν στην ταινία υπάρχει ευτυχισμένο τέλος
στην ζωή υπάρχει μόνο ένα συνεχίζεται μέχρι να επέλθει το μοιραίο τέλος.
