Χαθήκαμε παλιόφιλε! Ο χρόνος μου τελευταία αφιερώνεται σε σκέψεις άκρως φυσικές. Σήμερα στην διάρκεια της μέρας βρήκα μία όαση συναισθήματων και το βάρος της πέννας δε με άφησε να ησυχάσω πριν γράψω για αυτή την πηγή ζωντάνιας!
Το να σε βλέπω χαρούμενη με κάνει ευτυχισμένο. Και αναπόφευκτα σκέφτομαι πως αυτό πρέπει να είναι η αγάπη! Η δύναμη που υπερβαίνει τον χώρο και τον χρόνο, δεν παίζω κανέναν ρόλο σε αυτή σου τη χαρά και παρόλα αυτά η καρδιά μου γεμίζει ευτυχία. Το χαμόγελο σου, η σκέψη σου, οι αναμνήσεις μας, γεμίζουν την καρδιά μου. Είσαι η αγαπημένη μου σκέψη, το αγαπημένο μου βιβλίο και η αγαπημένη μου μουσική ταυτόχρονα. Τέτοιες στιγμές (ελπίζω πως νοιώθω πως) είσαι δικιά μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου